บทที่ 6 เด็กดื้อของเสี่ยชัช 6
อ้ายลุกขึ้นเดินหนีเข้าโรงหนังไปทันทีที่ได้ยินพนักงานประกาศบอกว่าถึงเวลาหนังเข้าฉาย เธอแค่อยากมาพักสมองจากเรื่องเครียดหลายอย่างที่เข้ามาพร้อมกัน แต่กลับเจอคนที่ทำให้หนักใจอยู่ตรงหน้า ที่ผ่านมาเห็นนะว่าเขายังคงกดหัวใจให้กับทุกรูปของเธอ เขาดูทุกสตอรี่ที่เธอลง เขาส่งข้อความมาหาแต่เธอไม่อ่าน เขาโทรหาเธอก็ไม่รับสาย
การตัดเสี่ยชัชออกจากใจไม่ใช่เรื่องง่ายหรอก
ดังนั้นขอไม่รับรู้ดีกว่า
ชัชเดินเข้ามาในโรงหนังพร้อมกับฟ้าที่พูดคุยด้วยความตื่นเต้นมาก ก่อนจะเดินไปนั่งเก้าอี้ของตัวเองและมองเห็นคนคุ้นเคยว่าอยู่ห่างลงไปไม่มาก เธอมาคนเดียวและกินป็อปคอร์นรสชาติเดิมไม่เปลี่ยนไปเลย ในระหว่างที่หนังฉายก็แอบมองอ้ายมากกว่าคุยกับฟ้าหรือดูหนังด้วยซ้ำ ไม่รู้สิว่าทำไมถึงเห็นภาพตัวเองอยู่ตรงนั้นข้างเธอทั้งที่เขาอยู่กับฟ้าแท้ๆ เขาไม่เข้าใจตัวเอง ไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น ความรู้สึกแปลกๆเกิดขึ้นเต็มไปหมดตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่เล่นเอาแทบเป็นบ้าได้อยู่แล้ว
“เป็นอะไรรึเปล่าคะชัช?”
“เปล่าหรอกฟ้า”
“คืนนี้เราไปหาอะไรดื่มด้วยกันไหมคะ?”
“แค่เราเหรอ?”
“ใช่ค่ะชัช”
“เสียดายจังที่ชัชไม่ว่าง ฟ้าชวนเพื่อนคนอื่นเถอะนะ”
“งั้นไว้ไปตอนวันหยุดของชัชก็ได้ค่ะ”
“ช่วงนี้งานยุ่งมากเลยฟ้า ชัชไม่รู้ว่าจะว่างตอนไหน”
“งั้นฟ้าไม่รบกวนชัชแล้วก็ได้ค่ะ”
หลังจากหนังจบก็มีเวลาเล็กน้อยในการเลือกซื้อของต่างๆเข้าห้องไม่ว่าจะเป็นของสด เครื่องดื่ม ขนม หรืออื่นๆที่คิดออกว่าหมดและน่าสนใจ มีแอบตั้งกล้องถ่ายรูปด้วยนิดหน่อยเพราะเวลานี้คนไม่เยอะแล้วเดี๋ยวค่อยไปหารูปสวยๆโพสต์ลง อ้ายใช้เวลาไปประมาณหนึ่งชั่วโมงก็พร้อมจ่ายเงินและขับรถกลับคอนโดอีกครึ่งชั่วโมง เธอซื้อของมาเยอะมากเกินไปพอลงจากรถถึงได้หนักใจมาก แต่จะเอาไว้ในรถก็คงไม่ได้ สุดท้ายเธอก็สามารถถือของทุกอย่างมาได้แบบทุลักทุเลมากพอสมควรเลย แถมยังเจ็บมือและเจ็บแขนด้วย
ดีนะตอนนี้คนไม่มีไม่งั้นอายแน่เลย
สภาพเธอตอนนี้ตลกมาก
“เสี่ยช่วยดีกว่า”
“เสี่ยชัชมาได้ไงคะ แล้วแฟนเสี่ยล่ะ?”
“เสี่ยยังไม่มีแฟน”
“เมื่อตอนบ่ายเสี่ยพึ่งไปดูหนังกับเขาเอง หนูว่าเสี่ยกลับไปเถอะค่ะ หนูไม่อยากจะเป็นสาเหตุให้ใครเลิกกันหรอกนะ ของแค่นี้หนูถือเองได้มันไม่หนักหนาขนาดนั้นซะหน่อย”
“อวดเก่งไม่เข้าเรื่อง!” เขาแย่งของต่างๆมาถือเองด้วยความง่ายดายมากพร้อมกับปรายตามองรอยสีแดงเต็มแขนเต็มมือของเธอเพราะถือของหนักเกินไป
“เดินนำไปสิ จะมองหน้าเสี่ยทำไมห่ะ?”
“เสี่ยชัชมาหาหนูทำไมคะ?”
“ค่อยคุยกันบนห้อง”
“ก็ได้ค่ะ แต่คืนนี้เสี่ยชัชค้างด้วยไม่ได้นะคะ หนูจะออกไปเที่ยวต่อ”
“กับมันเหรอ!?”
“ใช่ค่ะ เราไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆจะได้สนิทกันมากขึ้นไงคะ พอถึงเวลาคบกันแล้วจะไม่มีปัญหาอะไรมาก”
“ทำอะไรไม่เห็นหัวเสี่ยบ้างเลยรึไงห่ะ! เสี่ยเป็นผัวนะหนูลืมไปแล้วรึเปล่า แล้วที่ไม่ให้เสี่ยนอนค้างด้วยเพราะหนูจะเอามันมาที่นี่ใช่ไหมอ้าย หนูนี่มัน…ร่านจริงๆ”
“เสี่ยชัชพูดบ้าอะไรเนี่ยห่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน!!”
“เสี่ยเป็นผัวนะ!!”
“แต่หนูไม่เคยคิดว่าเสี่ยชัชเป็นผัวค่ะ!”
ประตูลิฟต์เปิดพอดีให้เขาเข้าไปพร้อมกับเธอและเราไม่คุยอะไรกันอีกเลย อ้ายยืนนิ่งเงียบด้วยความสับสนหลายอย่างในสิ่งที่เสี่ยชัชทำอยู่ตอนนี้ เขามาหาเธอทำไมในเมื่อมีคนของตัวเองอยู่แล้ว เธอถอนหายใจอีกครั้งก็รู้สึกว่าเขาขยับใกล้เข้ามาจนตัวเกือบจะแนบชิด พอประตูลิฟต์เปิดเขาก็ก้าวเดินนำเธอไปที่ประตูห้องแล้วยืนรอเงียบๆให้เธอเปิดประตูเข้าไป เสี่ยชัชวางของทุกอย่างลงก่อนจะเปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่าขึ้นมาเปิดเทใส่แก้วให้เธอ ส่วนเขายกกระดกคล้ายว่ากำลังคอแห้งมาก
“แขนแดงหมดเลยเนี่ย” เขามองแขนเล็กๆที่แดงชัดเจนเพราะถือของหนักมากเกินไป แล้วจับมือแบออกด้วยความหนักใจมากกับสิ่งที่เห็น ในช่วงสามเดือนที่เรารู้จักและไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยแม้ว่าจะไม่เปิดเผย แต่นอกจากเรื่องบนเตียงแล้วเขาไม่เคยทำให้เธอเหนื่อยหรือเจ็บมากเลยนะ
“เดี๋ยวมันก็หายค่ะ สรุปเสี่ยชัชมาทำไมคะ?” เธอสะบัดมือออกแล้วเริ่มจัดเก็บของ ส่วนเขาก็หยิบเบียร์มาเปิดดื่มต่อ
“เราไม่ได้เจอกันหนึ่งอาทิตย์แล้วนะ หนูไม่สนใจจะถามอย่างอื่นมั้งเหรอ หรือใจคอจะหาทางไล่เสี่ยกลับเร็วๆเพื่อที่จะได้แล่นออกไปหาผู้ชายคนอื่นไวขึ้น!”
“มันก็เรื่องส่วนตัวของหนูค่ะ”
“เรื่องของเราล่ะ!?”
“มันจบแล้วค่ะ”
“ทำไมหนูพูดง่ายเลยจังเลยล่ะ!?”
“แล้วเสี่ยจะให้หนูพูดอะไรอีกเหรอคะ!?”
“หนูเป็นเมียเสี่ยนะ!!”
“งั้นผัวดีๆที่ไหนบอกให้เมียไปหาผู้ชายคนอื่นเพื่อตัวเองจะแล่นกลับไปหาเมียเก่าล่ะคะ!? เสี่ยเป็นคนบอกเองทุกอย่างว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน เรื่องของเราไม่จำเป็นต้องเปิดเผยให้ใครรู้ทั้งนั้น แต่อยู่ดีๆเสี่ยก็มาทำตัวเหมือนหมาหวงก้าง เสี่ยชัชคิดจะเก็บหนูเอาไว้ในฐานะอะไรคะ เป็นคู่ขา เป็นคนเคยๆ หรือเมียน้อยห่ะ!?”
“พูดเหี้ยอะไรเนี่ย!!”
“เสี่ยนั่นแหละเป็นบ้าอะไรห่ะ!?”
“เสี่ยไม่อยากทะเลาะกับหนู”
“งั้นก็กลับไปได้แล้วค่ะ!”
“เสี่ยไม่ให้หนูแล่นไปหามันหรอก คืนนี้เสี่ยจะอยู่ที่นี่ หนูจะยอมหรือไม่ยอมก็ช่างสิเสี่ยไม่สนยังไงเสี่ยก็จะอยู่!!”
“โธ่เว้ย!! งั้นก็นอนโซฟาไปเลยนะคะ เตียงนอนหนูเปลี่ยนผ้าปูใหม่ไว้รอผัวใหม่เท่านั้น ส่วนของเก่าๆทิ้งหมดแล้ว!!”
“อ้าย!!”
